Updates van de directeur van wetenschappelijke en klinische initiatieven
Conferentie Inhaalslag 2025
Ik kan nauwelijks geloven dat het alweer een maand geleden is dat de Dup15q-conferentie plaatsvond! Dank aan alle families die aanwezig waren en luisterden naar onze geweldige vorderingen in de wetenschappelijke wereld van Dup15q. Ik denk dat ik namens ons allemaal spreek als ik zeg dat we ons in een unieke wetenschappelijke positie bevinden en dat de Alliantie er alles aan doet om te profiteren van het momentum. Omdat velen van jullie de conferentie niet konden bijwonen, wilde ik een overzicht geven van enkele discussiepunten die verband hielden met de conferentie, zowel tijdens het onderzoekssymposium als tijdens de familieconferentie. -Dylan Ritter
ONDERZOEKSSYMPOSIUM
We hadden een fantastische groep van 33 sprekers, vertegenwoordigers van de Dup15q- en Angelman-gemeenschap, die 200 mensen persoonlijk en online toespraken. Het was de grootste wetenschappelijke Dup15q-conferentie tot nu toe. Onderwerpen varieerden van basiskennis over de werking van UBE3A tot UBE3A-therapieën, van het karakteriseren van vaardigheden bij patiënten tot het verbeteren van klinische metingen ter voorbereiding op klinische studies, en van screenings op kleine moleculen tot nieuwe toedieningsvormen die therapieën rechtstreeks naar de hersenen brengen.
Er werd regelmatig gediscussieerd over de verminderde financiering door de NIH en de toegenomen moeilijkheden bij het financieel ondersteunen van wetenschappelijke projecten die het Dup15q-syndroom bestuderen, maar de onvermoeibare passie van de onderzoekers om subsidies aan te vragen was aanwezig. We hadden ervaren onderzoekers die al tientallen jaren Dup15q bestuderen, in dezelfde ruimte als studenten en docenten die net zijn begonnen met Dup15q. Samen voerden we discussies die perspectieven uitdaagden en iedereen in de zaal iets nieuws leerden over het Dup15q-syndroom.
Tegen het einde van het symposium organiseerden we 'Stemmen van de Families', waarbij ouders van personen met de diagnose Dup15q-syndroom en Angelman-syndroom werden uitgenodigd om hun persoonlijke verhalen met onderzoekers te delen. Onderwerpen die aan bod kwamen, waren onder andere epileptische aanvallen, gedragsproblemen en communicatiebarrières. Met een beter begrip van de familie-ervaring zijn onze onderzoekers, clinici en therapeutische partners beter toegerust om de onderzoeksvragen te stellen die uiteindelijk de patiëntervaring kunnen verbeteren.
Veel wetenschappers verlieten de bijeenkomst met de woorden: "Dit jaar was er iets anders tijdens het Dup15q/Angelman Science Symposium. Er is zoveel enthousiasme rond het Dup15q-onderzoek dat ik 2025 wil herinneren als het jaar waarin het echt van de grond kwam."
Een volledig overzicht van de op Dup15q gerichte gesprekken is te vinden hier.
FAMILIECONFERENTIE
Voor ongeveer 400 personen bracht de Dup15q Alliance een boodschap van hoop aan gezinnen, met als hoogtepunt de twee nieuwe therapeutische partnerschappen die dit jaar zijn aangegaan met Kicho en Quiver Biosciences. Veel wetenschappelijke presentaties draaiden om UBE3A antisense oligonucleotiden (ASO's), een therapeutische aanpak die een van de hoofdoorzaken van het Dup15q-syndroom aanpakt. Panelleden vertelden over hun ervaringen in klinische studies, waarbij ASO's het leven van hun kinderen op ongelooflijke wijze veranderden.
We hoorden over ongelooflijke onderzoeksprojecten die worden uitgevoerd ter voorbereiding op toekomstige klinische studies. En families kwamen terug met feedback, net als de wetenschappers op het onderzoekssymposium: "Dit jaar was er iets anders. Ik verlaat Indianapolis met een hernieuwd gevoel van hoop voor hoe de toekomst van de Dup15q-behandeling eruit zou kunnen zien."
Families werden er voortdurend aan herinnerd dat deze ongelooflijke vooruitgang te danken was aan hun steun aan de Alliantie en onze onderzoekers, en dat toekomstig succes nog steeds afhangt van de betrokkenheid en het opkomen voor hun dierbaren door families. Ouders hebben een onschatbare invloed op het gebied van onderzoek naar zeldzame ziekten en wij van de Alliantie willen hun stem laten horen. Opnames van alle presentaties van de Familieconferentie zullen later beschikbaar zijn.
SLEUTELVRAAG
Hoe werkt een ASO?
DNA bestaat uit twee strengen 'letters' (A/T/C/G) die de informatie in een gen samenvatten. Die informatie vertelt een cel hoe een eiwit, de biologisch functionele eenheid binnen een cel, moet worden aangemaakt. Een cel doet dit door de letters in het DNA te 'lezen' om een vergelijkbaar molecuul te maken dat slechts uit één streng bestaat, mRNA genaamd. Dat mRNA wordt door de cel gelezen om instructies te geven over hoe het juiste eiwit moet worden aangemaakt. In de cel bevinden zich honderdduizenden verschillende soorten mRNA's, elk met een iets andere lettervolgorde die verschillende eiwitten vormen die een cel nodig heeft om te overleven en te gedijen.
Antisense-oligonucleotiden (of ASO's) zijn therapeutische moleculen die lijken op mRNA en letters hebben die overeenkomen up met de letters op een specifiek mRNA. Wanneer een ASO zijn overeenkomstige mRNA vindt, verbindt hij zich met het mRNA en verandert het in twee strengen! De cel ziet deze structuur en vernietigt het mRNA, waardoor het niet meer in een eiwit kan worden omgezet. Dus wanneer een ASO is ontworpen om slechts één specifiek mRNA aan te vallen, kan een dosis van dat ASO het specifieke eiwitproduct dat van dat mRNA wordt gemaakt, verminderen.
Voor het Dup15q-syndroom zijn de huidige ASO-therapieën gericht op het verminderen van overtollig UBE3A-eiwit door het mRNA van UBE3A te verlagen. Onze therapeutische partners, Kicho en Quiver, ontwerpen beide iets verschillende ASO's die hetzelfde doen: UBE3A in neuronen verminderen.
SLEUTELVRAAG
Wat is een natuurhistorisch onderzoek?
Een natuurhistorisch onderzoek is een langetermijnonderzoek dat bedoeld is om specifieke kenmerken, symptomen of beoordelingen bij patiënten met een specifieke diagnose in de loop van de tijd te meten. Natuurhistorisch onderzoek helpt clinici, families en farmaceutische bedrijven de symptomen van het Dup15q-syndroom en hoe deze veranderen tijdens de ontwikkeling beter te begrijpen. We weten al dat mensen met het Dup15q-syndroom een breed scala aan vaardigheden hebben, dus een formeel inzicht in het ontwikkelingstraject van elke persoon is belangrijk.
Natuurlijk-historische studies zijn waardevol voor clinici, omdat we hiermee het verwachte verloop van de ontwikkeling van het Dup15q-syndroom beter begrijpen. Bovendien kan een natuurlijk-historisch onderzoek clinici informeren over welke therapieën of medicijnen meer of minder effectief zijn bij specifieke patiëntengroepen.
Natuurlijk-historische studies zijn waardevol voor families, omdat ze regelmatig toegang krijgen tot klinische locaties voor evaluaties en inzicht krijgen in de effectiviteit van bepaalde behandelingen. Artsen kunnen dan ingrijpen als er iets niet klopt. Meer informatie over de ontwikkelingsvoortgang en benchmarks is essentieel om de patiëntenzorg te verbeteren.
Natuurhistorische studies zijn waardevol voor farmaceutische bedrijven, omdat ze beter kunnen begrijpen of hun specifieke behandelingen werken, of dat de verbeteringen die in een klinische studie worden gezien, te wijten zijn aan de verwachte progressie van de symptomen van het Dup15q-syndroom. Sommige groepen die zich bezighouden met zeldzame ziekten hebben klinische studies uitgevoerd waarbij elke deelnemer het onderzochte medicijn kreeg en de natuurhistorische studie als placebogroep fungeerde. Angelmansyndroom kon een studie uitvoeren waarbij alle 61 kinderen een ASO kregen, wat betekent dat elk deelnemend gezin de kans had op verbetering van de symptomen door de behandeling.
